Alhoewel, hier en daar kijken we toch nog eens verbaasd naar elkaar.. Zo was het woensdag 'grote kuis' van de dienst. Dit wil zeggen: emmers vullen met water en los tegen de muur en het plafond gooien. Alles is doorweekt, niks is echt proper. We moesten er echt om lachen, maar het verklaart meteen ook de gigantische schimmelplekken die overal aanwezig zijn.
Tijdens die kuisbeurt werden ook de matrassen van de bedden gehaald, en het volgende komt dan tevoorschijn:
Omdat de dienst dus even onbeschikbaar was, zijn we gaan meedraaien op de dienst 'interne geneeskunde'. Ook hier een zaal met 2 ruimtes van elk een 40 mensen, waarvan de ene er al wat slechter aan toe is aan de andere.. HIV is zowat de basis, vaak in vergevorderd stadium met alle gevolgen vandien. Sommige patiënten zijn de dood nabij, maar de dokter van de zaal was voor een paar dagen weg. Onze taak was klaar en duidelijk: "Keep them alive 'til friday". Hoe onverantwoord het ook is, wij waren op dat moment de hoogst opgeleiden die aanwezig waren en zijn dus de patiënten gaan zien met een verpleger als tolk naast ons, en diagnoses, onderzoeken en behandelingen bijgesteld indien nodig. Soms met een lichte onzekerheid, maar als wij het niet deden dan gebeurde er niks.. Medicatie uitkiezen was wel een hele opgave. Veel van de in België courant gebruikte middelen hebben ze hier niet, en is het dus zoeken naar alternatieven, wat (zeker als student) niet evident is. Zo gebruiken ze voor epilepsie bijvoorbeeld maar 1 soort medicament, en dan nog hetgeen dat bij ons hiervoor bijna nooit meer voorgeschreven wordt wegens de neveneffecten.
Op gynaecologisch vlak hebben we ook wat nieuwe dingen gezien. Een vacuümextractie om de baby er aan de hand van een zuignap letterlijk uit te trekken, en deze gebeurt identiek als in België! Ook de evacuatie van achtergebleven stukken placenta hebben we geassisteerd. Het leek wat barbaars maar we kunnen niet vergelijken gezien we dat in België geen van beiden hebben gezien. En nu hebben we het meer dan 'gezien', Dounia heeft het zelfs letterlijk geproefd: een stukje placenta in de mondhoek mjamm!
Elke week is er een samenkomst van al de dokters, waar bepaalde onderwerpen/problemen worden aangehaald. Deze week ging het bijvoorbeeld over de organisatie van het (veel te weinig beschikbare) transfusiebloed en hoe dat beter kan geregeld worden. Of hoe ze kleinere ziekenhuizen die steeds dezelfde fouten maken efficiënt kunnen bijscholen. Zeer constructief en hoopgevend!
Op niet-medisch vlak zijn we permanent op zoektocht naar alles wat geen brood is. En met succes! Onderweg naar een plaatselijk park kwam er iemand met een bak vol aardbeien op zijn hoofd langs.. Ongeveer 1 kilo aardbeien rijker en slechts 1 euro armer hebben we ons heel blij in 't gras gezet, life was pretty good.. 'Was', want 's avonds kwam de buiklast en vooral -loop opzetten..
Al is de kont in de lucht en de kop naar beneden ondertussen onze nieuwe manier van de was doen geworden, eten we op de grond alsof we nooit een tafel hebben gekend en jagen we meeega kakkerlakken zonder (al teveel) hysterisch gedoe de kamer uit, het heeft soms misschien toch een impact op ons algemeen gedragen:
Maxim & Dounia
Geen opmerkingen:
Een reactie posten